Droedelen

“Zit je gewoon wat te doedelen?”, vroeg een collega mij tijdens de vergadering. Het voelde alsof ik iets deed wat niet mocht. Doedelen? Mijn collega doelde op het Engelse woord doodling, wat een beetje gedachteloos tekenen betekent. Vroeger deed ik dat vaak. Ik heb in het verleden als ambtenaar heel veel vergaderd en vergaderingen zijn bij uitstek de momenten om te doedelen.
Door de komst van de IPad was het gedaan met mijn doedelen. Ik maakte geen notities meer met pen en papier, maar digitaal. Het was gedaan met het gedachtenloos tekenen.
De laatste tijd gebruik ik weer vaker het papieren notitieblok en automatisch ga ik ook weer meer tekenen.
Zeker nu ik weet dat doedelen best goed is om te doen. Doedelen is trouwens niet het juiste Nederlandse woord. Dat is droedelen. Droedelen heeft nut. Onderzoek heeft uitgewezen dat droedelen voorkomt dat je gedachten afdwalen en je gaat dagdromen. Aha, dat zal ik de volgende keer tegen mijn collega zeggen.
Leuke bijkomstigheid is dat droedelen soms ook nog eens iets moois oplevert. Gisteren heb ik zomaar een exotische bloementuin gedroedeld.

Pencil

“Over my dead body”, zei Steve Jobs toen hem in 2007 gevraagd werd of de IPhone een pen zou krijgen. “Wie wil en nu een pen? We hebben toch tien vingers?”
Jobs was allang overleden, toen Apple in 2015 de Pencil introduceerde. Ik wist van het bestaan niet af, maar sinds een tijdje heb ik collega’s die de Pencil gebruiken. Tijdens vergaderingen typen ze niet, maar schrijven ze hun notities op de IPad.
Zou het iets voor mij zijn? Misschien is het wel het ideale hulpmiddel voor Expresiones Creativas?
Afgelopen dinsdag mocht ik een dagje een Pencil lenen. Ik heb geschreven en getekend.
Helaas viel het me tegen. Het schrijven op een scherm voelt toch echt anders dan schrijven op papier. Hetzelfde geldt voor tekenen. Wel heb ik vanwege de Pencil twee gave Adobe apps gedownload. Maar hier kan je ook prima met je vingers in tekenen. Jobs had gelijk. Een IPad en een Pencil gaan niet samen.