Liefdesziek

Soms denk je dat er in deze coronatijd niets anders meer is dan de hele dag videobellen achter de computer. Maar er is nog steeds theater. Al is het wel anders dan normaal.
Deze week ben ik naar de Oostpoolvoorstelling Liefdesziek geweest van schrijver Bart van den Donker en regisseur Charli Chung. Met 30 bezoekers, 1 gastvrouw, 2 acteurs en 1 technicus was de sfeer in Huis Oostpool surrealistisch. Maar dat deed niets af aan het fantastisch uitgevoerde toneelstuk.
Het ging over het verlangen van twee personages naar elkaar, Dag en Nacht. Op netjes 1,5 meter afstand spraken ze harop hun fantasieen uit over hun toekomstige ontmoeting. Maar ook hun angst hiervoor. Na de ontmoeting  zou immers altijd het afscheid op de loer liggen. Er dan maar niet aan beginnen? Ondanks de hunkering? Het leek alsof denken en voelen met elkaar in gesprek waren. Een uur lang rationele overwegingen en romantische verlangens in prachtige taal.
Toch een heel andere ervaring dan ’s avonds onderuitgezakt naar een Netflix-serie kijken. Er op uit!

Laura H

Ik was bij de première van de voorstelling Laura H in het Stadstheater in Arnhem. Prachtige recensies in de landelijke kranten. Toneelgroep Oostpool heeft een voorstelling gemaakt van het boek van Thomas Rueb over het jonge leven van Syriëganger Laura H. Haar bekering tot de Islam, haar vertrek naar Syrië, haar vlucht naar Nederland en haar veroordeling.
Toen het boek van Rueb uitkwam, was er veel ophef over in de media. Net als in de aanloop naar deze voorstelling. Is het geoorloofd om zoveel aandacht te geven aan dit kalifaatmeisje, een lid van een terreurorganisatie?
De tegenstanders laten luid van zich horen. Gelukkig vindt de pers overwegend dat dit verhaal verteld moet worden. Om vragen te stellen, om te zien dat niet alles zwart-wit is.
Fantastisch dat deze voorstelling zoveel discussie en emotie oproept. Daar gaat theater over.
Er is daardoor niet zoveel aandacht voor het fantastische spel van de acteurs. Helemaal niet erg. Maar op deze plek wil ik graag als trotse vader mijn allergrootste complimenten geven aan Tim Olivier Somer, die in de voorstelling drie hoofdrollen speelt.

Vier sterren

Vier sterren geeft de Volkskrant aan de voorstelling My dinner with… van Tarik Moree en zoonlief Tim Olivier Somer. Helemaal mee eens. Tarik en Tim hebben voor dit afstudeerproject vijftien regisseurs gevraagd om een deel van het stuk te regiseren. Volgens de Volkskrant heeft dit geresulteerd in een mooie afspiegeling van het Nederlandse theaterlandschap. Bovendien laat het de ontwikkeling zien van de afgelopen decennia, namelijk hoe de fictieve personage gestaag van het toneel verdwenen is en vervangen door de acteur en diens biografie.
Dat laatste zie je ook in Allemaal Mensen van Toneelgroep Oostpool. Deze voorstelling ging dit weekend in première en ook hierin heeft Tim een rol. Veertien theatermakers van alle rangen en standen (homo, hetero, zwart, bruin, wit) laten zichzelf zien. Waar hoor je bij? Waar hoor je niet bij? Hoe kijken we naar elkaar? Hoe gaan we met elkaar om? Welk label plak je jezelf en anderen op? Veel stof tot nadenken.
Beide voorstellingen vier sterren, beide voorstellingen aanraders. Aldus een trotse vader.