Projectenkaart

Een landelijke projectenkaart met alle uitvoeringsprojecten die buiten spelen, zou dat niet handig zijn?
Projectenkaarten zijn er in alle soorten en maten. Veel overheden, adviesbureaus en aannemers maken gebruik van online kaarten om informatie over projecten af te stemmen, te monitoren en te communiceren. Zowel intern als extern. Projectenkaarten leiden tot meer draagvlak, minder risico’s en efficiëntere uitvoering.
ArcGIS is een uitstekend platform om projectenkaarten mee te maken.
Ik heb de afgelopen tijd wat gesprekken gevoerd met organisaties om te vragen hoe wij ze kunnen helpen met hun projectenkaarten. De antwoorden variëren van het maken van een goeie kaartinterface tot het helpen bij een data architectuur.
Alle organisaties blijken behoefte te hebben aan informatie over projecten van anderen, die in hetzelfde gebied spelen. Een regionale of landelijke projectenkaart. In deze tijden van web services and API’s is dit technisch niet zo spannend. Het organiseren van een gezamenlijke projectenkaart wordt wel als ingewikkeld gezien, zo niet onmogelijk.
Ik zou de uitdaging wel aan willen gaan. Wie doet er mee?

Slim jezelf zijn

Over ruim twee weken beginnen de centrale schoolexamens 2021. Hoogste tijd voor mijn zoon om een eindsprint in te zetten. Het zal na vijftien maanden coronamaatregelen met amper fysiek onderwijs niet mee vallen.
Om hem een beetje op weg te helpen, hebben we orde geschapen in de grote stapel schoolboeken, opdrachten, schriften, toetsen en aantekeningen die hij het afgelopen jaar heeft verzameld. Als hij nu ’s ochtends wil beginnen met studeren, dan hoeft hij in ieder geval niet meer te zoeken.
Bij het opruimen kwam ik het boekje “Slim jezelf zijn” tegen. Mijn zoon had het nog nooit gezien.
Wat een leuk en leerzaam boekje is dat. Boordevol informatie over leren, onthouden, plannen, wilskracht, creativiteit, samenwerken, motivatie. Zeer aantrekkelijk en actiegericht vormgegeven. Het ligt nu bij ons op tafel en ik raak er niet op uitgekeken. Was dit er maar toen ik eindexamen deed.
Voor mijn zoon komt het te laat. Nu nog even een nieuw boek lezen gaat hem te ver. De Pomodoro tip vindt hij wel handig: 25 minuten leren, 5 minuten pauze en zo de hele dag door.

MacBook

Ik kan niet anders dan toegeven: een MacBook is een hele mooie en handige computer.
Jarenlang heb ik een grote aversie gehad tegen MacBooks. Eigenlijk tegen alle Apple-producten. Dit heeft te maken met de hoge prijzen die Apple vraagt, maar ook met het fanatisme waarmee de Apple-adepten over hun gadgets praten. Heilige vereering van alles wat uit Cupertino komt. Ik kan daar slecht tegen.
Tegelijkertijd zie ik op YouTube elke zichzelf respecterende muzikant Apple-apparaten gebruiken voor opnames en live optredens. Voor sommige Apple-muzieksoftware is zelfs geen Windows-alternatief. Ik zou het toch eens moeten proberen, zo’n MacBook.
Ik wist dat mijn zoon nog een oude, kapotte MacBook had op zolder. Bij elkaar gehouden door plakband, maar alles werkte nog. Het eigen maken van de gebruikersinterface en tools kostte mij een dag, maar ik ben helemaal om. Wat een gemak!
Binnenkort mijn eerste YouTube-optreden met de MacBook.

De plantage

Complimenten voor de podcastserie De plantage van onze voorouders van Maartje Duin en Peggy Bouva.
Maartjes over-overgrootmoeder bezat 1/72ste deel van een grote Surinaamse plantage. De voorouderlijke familie van Peggy was daar slaaf. In de podcast doen ze verslag van hun zoektocht in Nederland en Suriname naar meer informatie over hun families.
De papieren archieven blijken vooral te helpen met droge feiten. Over de menselijke aspecten van de slaven en hun leven wordt gezwegen.
De podcastserie geeft een leerzaam beeld van hoe mensen zich kunnen verhouden tot het slavernijverleden. Ik snap Peggy, de activistische, antiracistiache nazaat van slaven. Maar ook Maartje die zich afvraagt of zij zich na zoveel generaties nog schuldig moet voelen over de rol van haar familie in Suriname.
Het is prachtig als Peggy en Maartje hun families bij elkaar brengen om hier over te praten. Een eerste stap naar meer begrip voor elkaar. En erkenning van de wonden van het slavernijverleden.
Wat ik zelf fascinerend vind, is hoe het leven, de cultuur, de energie van de voorvaderen doorwerken naar het heden.
Het heeft niets met slavernij of racisme te maken, maar het maakt mijzelf ook nieuwsgierig naar mijn eigen over-over-overgrootouders in Drenthe en Amsterdam.

Klimaat

Deze week heb ik twee films gezien over de gevolgen van de klimaatverandering. A life on a planet van David Attenborrough en I am Gretha van Gretha Thunberg. Allebei persoonlijke en zeer indrukwekkende verhalen. De één van een bijna honderdjarige man Attenborrough die terugkijkt op de avonturen in zijn leven en ziet hoe razendsnel de biodiversiteit achteruit gaat en de aarde onbewoonbaar wordt. De ander van een zestienjarig meisje die honderdduizenden jongeren op de been te brengen om te demonstreren tegen de klimaatveranderingen en in de VN alle wereldleiders boos toespreekt dat ze de klimaatafspraken moeten naleven. Attenborrough en Greta hebben hun eigen stijl, hun eigen toon, hun eigen persoonlijke verhaal. Maar allebei spreken ze over de 6th mass extinction die dreigt. De zesde massa-uitsterving in de geschiedenis van de aarde. Op papier zijn deze woorden niet te bevatten. Maar met hun films laten Attenborrough en Greta je beseffen hoe echt en serieus dit is. De films raken je recht in je hart. Er is geen tijd meer te verliezen. Iedereen in actie!