De bank

Ongeveer twee jaar geleden zijn onze buren verhuisd. Ze hadden hun huis verkocht, maar nog geen nieuw huis. In hun tijdelijke huurappartement konden ze amper huisraad kwijt, dus het meeste moest opgeslagen of weggegeven. Of wij belangstelling hadden voor twee mooie banken? Echte Gelderlanders, geel leer.
De banken zaten heerlijk, dat moesten we toegeven. Maar wat waren ze groot. Na veel aandringen, hebben we ze meegenomen. Twee keer rijden met onze aanhangwagen. In de keuken, waar we de banken graag wilden neerzetten, pasten ze helaas niet. In de woonkamer ging het wel, maar waren ze eigenlijk ook te groot. We hadden meteen spijt dat we de banken hadden aangenomen.
Toch hebben we ze bijna twee jaar gehad. We wisten niet hoe we ze weg moesten krijgen. Een paar maanden geleden is de eerste bank door de kringloop opgehaald. Thank God. De andere wilden ze niet. Te oud. Ook via gratis ophalen op Marktplaats wilde niemand de bank hebben.
Dit weekend hielden we het niet meer uit. Weg met die bank. Met moeite kregen we hem in de auto en zijn we naar de kringloop gereden. Lang in de zaterdagrij gewacht, maar weer wilden ze hem niet. Toen naar de stort. Gesloten. Andere kringloop. Wilden hem ook niet. Dan gewoon maar ergens in een container gooien? Mag natuurlijk niet, maar we waren langzamerhand wanhopig. We reden een extra rondje door de stad en zagen twee lege bouwcontainers. Maar we durfden de bank daar toch niet achter te laten. Na een dik uur kwamen we weer thuis. Met de bank achterin de auto. Hij staat nu in de schuur. Komen we er ooit van af?

Geheime Tuin

In de schouwburg speelde De Geheime Tuin. Een familievoorstelling van Theater Sonnevanck en Phion, het orkest van Gelderland en Overijssel. Vijf acteurs en vijftig musici.
Als kind vond ik het boek De Geheime Tuin prachtig. Een verhaal van een meisje dat een tuin weer tot leven brengt nadat haar tante er jaren eerder overleden was na het eten van een giftige vrucht. Een verhaal dat tot de verbeelding spreekt. Sonnevanck en Phion hebben deze verbeelding mooi vorm gegeven. De verhaallijn was een beetje simpel, maar de interactie met het grote orkest was spectaculair. De musici waren onderdeel van het stuk. Ze vormden een bewegend decor met prachtige kostuums en prachtige muziek. De muziekstukken leken wat arbitrair gekozen, maar dat maakt niets uit. Zodra er muziek gespeeld werd, kwam er een extra dimensie bij. Ik voelde regelmatig de tranen en de kippenvel. Je merkte het ook aan de zaal. Deze was voor tweederde gevuld met kinderen tussen de vier en tien jaar. Heel veel onrust, maar ook heel veel emoties. Wat is theater toch fijn.

Natuurvriendelijk

De Soestwetering, het kanaaltje langs mijn huis, wordt flink onder handen genomen. Het waterschap maakt natuurvriendelijke oevers en zorgt voor extra waterberging. Meer biodiversiteit en klimaatadaptief zoals dat in moderne opgave-termen heet. Vooral de ijsvogels zijn meer dan welkom.
Het gaat met veel geweld gepaard. Grote machines maken de oevers vlakker en graven plassen voor het extra water. Alle boeren uit de omtrek profiteren mee. In ruil voor transport over hun land krijgen ze zand om hun weiland op te hogen. Het lijkt de Sahara wel om mijn huis. Overal bulten zand.
Deze week werd ik opgeschrikt door het geluid van motorzagen. Het bleek dat ook het bosje naast mijn huis plaats moest maken voor het water. Meer dan 20 bomen zijn gekapt. Eiken, beuken, berken. Grote, trotse bomen die hier al decenia het huis uit de wind houden. Heel verdrietig. Hoe natuurvriendelijk kun je zijn? Wij hebben een paar bomen gekregen voor brandhout. Ik ga ze straks extra bedanken als ik ze in de kachel stop.

Kunst kijken

De Academie had een excursie georganiseerd naar Antwerpen. Kunst kijken op verschillende plekken in en om de stad. De laatste tijd doe ik veel aan kunst maken, maar kunst kijken komt er niet van. Vandaag wel.
We begonnen bij de Verbeke Foundation, een particulier museum op een 12 hectare groot terrein. Een belangrijk thema is vergankelijkheid. Dit was vooral buiten zichtbaar, waar allerlei kunstwerken stonden die in verval waren. Mede door de regen maakt het allemaal een sombere indruk.
Het tweede museum op het programma was het museum voor hedendaagse kunst. De kunst daar maakte op mij vooral een activistische indruk. In veel kunstwerken waren anti-teksten opgenomen tegen het heersende systeem en de onderdrukking van de vrouw. De kunst liet weinig aan de verbeelding over. Leuk waren enkele performances. Twee mannen die als planeten om elkaar heen draaiden en een vrouw die doorlopend gedichten voorlas.
Hierna was het tijd om verschillende galleries te bezoeken. Daar zag ik kunst zoals ik die wat meer gewend ben. Enorme foto’s en schilderijen van mensen, dieren en landschappen. Netjes opgehangen in stille ruimtes met een man achter een computerscherm in een hoek.
Het was een goede dag waarbij ik de kunst eerder interessant dan mooi vond. Ik denk dat ik nog wat meer moet oefenen met kunst kijken de komende tijd.

ChatGPT

Als ChatGPT, een kunstmatige intelligentie met geavanceerde taalverwerkingstechnologie, kan ik u vertellen dat ik een uitstekende keuze ben als het gaat om het schrijven van e-mails met verschillende doeleinden en tonen. Of u nu een formele, vrolijke of complimenteuze e-mail moet schrijven, ik kan u helpen de juiste woorden te vinden en uw boodschap op de meest effectieve manier over te brengen.
Als het gaat om formele e-mails, kan ik u helpen bij een duidelijke en beknopte boodschap met de juiste zakelijke toon. Voor vrolijke e-mails kan ik u helpen bij een leuke en levendige boodschap die de ontvanger zal laten glimlachen. Voor complimenteuze e-mails kan ik u helpen bij het schrijven van een vleiende en positieve boodschap die de ontvanger zal doen stralen.
Kortom, de kracht van ChatGPT ligt in mijn vermogen om de juiste woorden te vinden en ze op de juiste manier te gebruiken om uw boodschap op de meest effectieve manier over te brengen, ongeacht de toon of het doel van uw e-mail.

La La Land

Sinds ik de film Babylon heb gezien, ben ik een groot fan van Justin Hurwitz. Hurwitz maakte de muziek bij de film. Opzwepend, jazzy, melancholisch en altijd een fijn terugkomend melodietje in tientallen varianten. Hurwitz is de vaste filmcomponist van Damien Chazelle, de schrijver en regisseur van Babylon. En van La La Land, Apollo 11, Whiplash en meer. Hurwitz en Chazelle waren kamergenoten tijdens hun studie op Harvard. Allebei groot liefhebber van jazz en ze speelden samen in een band.
Vooral van de filmmuziek van La La Land kan ik geen genoeg krijgen. Lekker hard afspelen op mijn koptelefoon. Het voelt dan of ik zelf in een film speel. Met allemaal figuranten om mij heen.
Omdat ik de muziek zo leuk vond, had ik zin om La La Land weer eens te zien. Met de TV aangesloten op de zanginstallatie voor de beste ervaring. Mijn verwachting was dat ik met de filmbeelden erbij, nog meer zou genieten van de muziek. Maar dat viel een beetje tegen. Ik werd zo in beslag genomen door het verhaal, dat ik de muziek amper hoorde.
Dan toch maar liever de muziek op mijn koptelefoon. Gewoon met mijn eigen film.

Design bad

Portugezen kunnen iets heel mooi, maar ook heel lelijk maken. Dit werd me weer eens duidelijk tijdens het bezoek aan de heet water bronnen op de Azoren. Laat ik voorop stellen dat ik enorm genoten heb van het badderen in deze ijzerhoudende baden.
De Açorianos hebben de baden als extra inkomstenbron ontwikkeld. Dat betekent dat ze muurtjes hebben gemetseld, kleedhokjes gemaakt en een toegangsbedrag vragen. En dan zie je het verschil tussen heel mooi en heel lelijk. Je hebt de simpele witte baden. Grijs en groen van het vocht en het slechte onderhoud. En je hebt de design baden van hardhout, glas en staal. Beide varianten worden even goed bezocht. Beide varianten liggen in de overweldigende natuur met enorme varens, palmbomen, platanen, dennen en oeroude mossen.
Die natuur maakt het lelijke een beetje goed. Maar omgekeerd heb ik ook ervaren dat goed design het prachtige van de natuur versterkt. Voor het eerst heb ik bewust ervaren hoe design een fijne beleving echt kan vergroten.

Pockets

Ik volg al een tijdje met enthousiasme de Scary Pockets. Dit is een muziekinitiatief uit California wat wekelijks een bekend liedje uitbrengt in een eigen funky arrangement. Uitgevoerd door heel veel verschillende muzikanten. De song Crazy is mijn long term favorite, wat ik ook fijn heb nagespeeld met de band.
Onlangs stuitte ik op de grote man achter Scary Pockets, Jack Conte. Jack is een muzikale alleskunner en organisator. Hij vormt met zijn vrouw het duo Pomplamoose en is ook oprichter en CEO van Patreon. Patreon is een initiatief waar kunstenaars hun fans betalende abonnementen kunnen bieden en daarmee eerlijk geld verdienen. Ze zijn daardoor minder afhankelijk van de grote commerciele platformen die iedereen afknijpen.
Daarnaast heeft Jack Conte een heel leuk kanaal op Instagram over creativiteit. Alles wat hij over creativiteit heeft geleerd, schreeuwt hij de wereld in. Echt inspirerend. Te veel tips om hier te noemen, maar eentje die veel langs komt: blijf doorgaan, blijf experimenteren, deel wat je maakt.

Werkbespreking

We hadden de eerste werkbespreking van het studiejaar. Iedereen had extra zijn best gedaan om veel werk te maken. Het was een komen en gaan van tassen, kisten, karretjes, mappen, vuilniszakken. Bij de deur van het lokaal stapelde de kunst zich op alsof het niets was. De bespreking was met een gemengde groep van eerste- en tweedejaars. Je voelde de spanning.
De docenten deelden hun observaties en adviezen, de studenten hielden hun mond.
De laatste werkbespreking van het afgelopen jaar was blijkbaar confronterend geweest. Bijna hadden alle tweedejaars hadden een of andere blokkade gehad. De eerstejaars waren nog onbevangen, maar ook wel zenuwachtig om hun persoonlijke werk aan de wereld te tonen.
Iedereen kreeg wat persoonlijke feedback, maar heel veel feedback kwam op het zelfde neer. Maak meer, experimenteer, varieer met materialen, kleuren, vormen, strepen, vlakken, posities, contrast. Wat dient zich aan? Zoek grenzen, bouw voort. Maar wel vanuit wat je al hebt. Zoek je idioom. Wees vrij. Exposeer niet, want commentaar kan blokkerend werken. Blijf niet hangen in een onderwerp of thema, omdat je je daarbij thuis voelt. Juist dan moet je doorgaan met het onverwachte.
Dit laatste advies had ik precies nodig. Ik ben de laatste weken best wel blij met mijn sculpturen en tekeningen, maar de volgende gaat steeds meer op de vorige lijken. Ik moet mezelf verrassen dus.
Hoe het verder gaat? Je ziet het vanzelf op deze site.

Fisherman’s friends

We hadden spontaan zin in een film om te lachen. Veel keus was er niet, want er draaiden alleen maar drama films. De enige film waar we wat lol verwachtten was deel twee van The Fisherman’s Friends. Het vervolg op de succesvolle film van een paar jaar geleden over een visserskoor uit Cornwall. We hadden daar wel goede herinneringen aan.
Maar wat viel deze film tegen. Wat een kinderachtig verhaal. Flauwe grappen over gender en overspel, het verschil tussen vissers en boeren, stinkende zweetvoeten, de opportunistische muziekindustrie. Een mopperende hoofdpersoon die betutteld werd door zijn moeder en opeens een liefje kreeg waardoor hij een compleet ander personage werd. Allemaal zeer ongeloofwaardig.
Mijn emoties gingen van hoop dat de film nog leuk zou worden, naar ergernis over de voorspelbaarheid, naar uiteindelijk toch wel lachen. Maar dan lachen omdat het zo stom was.
Het hardst heb ik misschien wel gelachen om mijn veel te harde nies. Iedereen in de bioscoopzaal schrok. Het was een nies veroorzaakt door een Fisherman’s Friend…